အခန်း ၂ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူ
အချိန်တွေက အမြဲတမ်း မြန်ဆန်လွန်းတယ်။ ဒီနှစ်မှာ ရှောင်ဂျူချန်က ဆယ့်ငါးနှစ်ပြည့်ပြီ။
ကျွဲချန်ရဲ့ထူးခြားတဲ့နောက်ခံကြောင့် သူဟာ ဂျီမျိုးနွယ်စုက တခြားကလေးတွေလိုမဟုတ်ဘဲ ကြီးပြင်းလာခဲ့တာပါ။ ကျီမျိုးနွယ်စုက ရိုးရှင်းပြီးရိုးသားပေမယ့် လောင်းအောက်ထျန်းဆိုတဲ့ နတ်ဆိုးအပေါ် သူတို့ရဲ့မုန်းတီးမှုနဲ့ကြောက်ရွံ့မှုက အရိုးထဲမှာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းစွဲထင်နေခဲ့ပါတယ်။ ရွာထဲမှာ ကျွဲချန်ဟာ နတ်ဆိုးနဲ့ဆက်နွယ်နေတယ်လို့ ယုံကြည်တဲ့သူတွေ အမြဲရှိနေတာကြောင့် သူ့ကို အမြဲရှောင်ဖယ်ပြီး အရှက်ခွဲပြီး အနိုင်ကျင့်ခဲ့ကြပါတယ်။
သို့သော်လည်း ကျူချန်သည် ဂရုမစိုက်ဘဲ ရွာသားများအပေါ် အမြဲတမ်း အပြစ်ကင်းစင်သော အပြုံးကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သို့သော် သူသည် နေ့စဉ်နံနက်တိုင်း တောင်နောက်ကွယ်ရှိ ရေတံခွန်သို့တစ်ယောက်တည်းလာသောအခါ သူ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးသည် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပြီး သုန်မှုန်သော အမူအရာဖြင့် အစားထိုးခံရသည်။
မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်တောင်ပိုင်ဆိုင်ဖို့ ခက်ခဲတဲ့ နက်နဲတဲ့ ဉာဏ်ပညာတစ်ခုပဲ!
ငါးနှစ်က မိုးသည်းထန်တဲ့ညတစ်ညအပြီးမှာ အပြစ်ကင်းစင်ပြီး ရိုးရှင်းတဲ့ကောင်လေးဟာ ရုတ်တရက် တခြားလူတစ်ယောက်ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ပိုင်ဆိုင်နေတာကို တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်ကစပြီး ကြီးမားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုဟာ သူ့နှလုံးသားထဲမှာ ထွင်းထုထားခဲ့ပါတယ်။
မဟာတိုက်ပွဲကြီးအပြီး နှစ်ပေါင်းရှစ်ရာအကြာတွင် ဧကရာဇ် ထျန်းစီ၏အမည်ဖြစ်သော မာကွစ်လူသည် သမိုင်းတွင် ထွင်းထုထားခဲ့ပြီး မဟာတောကန္တာရကြီးရှိ လူမျိုးအားလုံးက အလွန်လေးစားခဲ့ကြသည်။ နတ်ဆိုးသေဆုံးသွားသော်လည်း သူရဲကောင်း၏အမည်မှာ ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အပြည့်စုံဆုံးအဆုံးသတ်ဟု ထင်ရသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် အမှန်တကယ်ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပါသလား။
သမိုင်းကို အောင်နိုင်သူတွေက အမြဲတမ်း ရေးသားကြပြီး "သေဆုံး" ပြီးသား ဒီလူဟာ ကမ္ဘာ့အမြင်မှာ သူရဲကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ ကံကြမ္မာရှိတာကြောင့် မကောင်းတဲ့ အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်ထားရတာပါ။
မှန်ပါတယ်၊ သူက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ရှစ်ရာကပါ။
ထိုပြိုင်ဘက်ကင်းသော စစ်ဘုရင် လုဂျွန်ဟိုး! ပြီးတော့ သူ့ရဲ့သေဆုံးမှုဟာ ဧကရာဇ်နန်းတော်နဲ့ အဓိကအင်အားကြီးနိုင်ငံတွေ ပြောဆိုသလို အတင်းအကြပ်သေဆုံးမှုမျိုး မဟုတ်ပါဘူး!
အဲဒီတုန်းက ဧကရာဇ်ခုနစ်ပါးရဲ့ ပေါင်းစပ်အင်အားတောင် လောင်းအောက်ထျန်းကို အနိုင်ယူလို့မရတာကို မြင်တဲ့အခါ လူဂျွန်ဟော့ထက်တောင် အဆင့်မြင့်တဲ့ နံပါတ်တစ် စစ်ဘုရင် ချူထျန်းဒူဟာ ကြင်ယာတော်ဇောင်ကို ဖမ်းဆီးပြီး လူဂျွန်ဟော့ကို သေမင်းခေါင်းလောင်းကို ဖောက်ခွဲပြီး လောင်းအောက်ထျန်းနဲ့အတူ ပျက်စီးအောင် အတင်းအကျပ် လုပ်ခဲ့တယ်။
သေမင်းခေါင်းလောင်းဟာ ဧကရာဇ်နန်းတော်ရဲ့ ရှေးဟောင်းအထွတ်အမြတ်ပစ္စည်းတစ်ခုပါ။ ကြာမြင့်စွာကတည်းက တစ်ဝက်ပျက်စီးနေပေမယ့် ပေါက်ကွဲသွားရင် ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို ဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့ စွမ်းအားနဲ့ သေမင်းခေါင်းလောင်းကို နောက်ဆုံးအကြိမ် မြည်စေနိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် သေမင်းခေါင်းလောင်းကို ပေါက်ကွဲစေတာဟာ အောင်ပွဲအတွက် နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်ဖြစ်တယ်လို့ ယုံကြည်ကြပြီး လုဘုရင်ကို ယဇ်ပူဇော်တဲ့ ရုပ်တုအဖြစ် အသုံးပြုကြပါတယ်။
ကြင်ယာတော်ဇောင်ကိုကယ်တင်ရန်အတွက် လုဂျွန်ဟိုးသည် အတင်းအကျပ်ခိုင်းစေမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး လောင်းအောက်ထျန်းသို့ တိုက်ခိုက်ကာ သေမင်းခေါင်းလောင်း၏ ဖျက်ဆီးတတ်သောမီးလျှံများကို မီးရှို့ရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပါ။ အခြေအနေတည်ငြိမ်သွားသည်ကိုမြင်သောအခါ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော ချူးထျန်းဒူသည် ကြင်ယာတော်ဇောင်ကို အံ့အားသင့်စွာလွှတ်ပေးခဲ့ပြီး သူမအား နောက်ဆုံးဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်စေခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ ဖီးနစ်ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းနည်းစနစ်သာလျှင် သေမင်းခေါင်းလောင်း၏ ဖျက်ဆီးတတ်သောမီးလျှံများကို ငြိမ်းသတ်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း လုဂျွန်ဟိုး အံ့အားသင့်သွားသည်မှာ သူကယ်တင်ရန် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သော အမျိုးသမီးသည် သူ့ကို ကူညီရန် အလျင်စလို မလုပ်ခဲ့ပေ။ ယင်းအစား သူမသည် ချူထျန်းဒူဘေးတွင် ရပ်နေပြီး ဖျက်ဆီးခြင်း၏ မီးလျှံများက သူ့ကို ဝါးမျိုနေသည်ကို အကူအညီမဲ့စွာ ကြည့်နေသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူမ၏ အလွန်လှပသော မျက်နှာမှတစ်ဆင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချခြင်းနှင့် အပြစ်ရှိသည်ဟု ခံစားရခြင်းအပြင် လောင်းအောက်ထျန်းအပေါ် နက်ရှိုင်းစွာ ကြောက်ရွံ့ခြင်းကိုလည်း သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
ဒီကြောက်ရွံ့မှုကြောင့်ပဲ တကယ်ဖြစ်ခဲ့တာပါ။
ဒါကြောင့် သူမသည် လုဂျွန်ဟောင်ကို သစ္စာဖောက်ခဲ့သည်။ သူမသည် လောင်းအောက်ထျန်းကို သေစေလိုခဲ့ပြီး ၎င်းသည် လုဂျွန်ဟောင်ကို ယဇ်ပူဇော်ရမည်ဟု ဆိုလိုပါက ထိုအတိုင်း ဖြစ်ပါစေ။
အရာအားလုံးကို မြင်ပြီးနောက် လုဂျွန်ဟိုးသည် ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဝမ်းနည်းမှု၊ ဒေါသနှင့် မကျေနပ်မှုတို့ဖြင့် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။ သေမင်းခေါင်းလောင်းသံ မမြည်မီ နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်တွင် လောင်းအောက်ထျန်း၏ သွေးနီရောင်မျက်လုံးများသည် သူ့အား စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မှုန်ဝါးစွာ မြင်လိုက်ရပြီး သနားကြင်နာမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်...
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ ရှစ်ရာနှစ်ကြာ အပြောင်းအလဲတွေ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပေမယ့် သူ့ရင်ထဲက အမုန်းတရားကိုတော့ ဖျောက်ဖျက်ပစ်လို့ မရခဲ့ဘူး။ သူ ခေါင်းလှည့်ပြီး အဝေးက ဟင်းလင်းပြင်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ ထက်မြက်တဲ့ အကြည့်က တောင်တန်းတစ်သိန်းရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေပြီး အဝေးက ဧကရာဇ်နန်းတော်ကို တည့်တည့်ကြည့်နေတယ်။ကောင်းကင်ဘုံက ငါ့ကို ဒုတိယဘဝ ပေးသနားတဲ့အတွက်...ဒါဆို ငါဒီကမ္ဘာကြီးကို လွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့ရင်ကော။ ချူးထျန်းဒူ၊ ကြင်ယာတော်ဇောင်... မင်းစောင့်ရုံပဲ၊ ငါ လုသခင်က မင်းကိုရှာဖို့ ပြန်လာမှာ သေချာတယ်။ တောင်တစ်သောင်းက ငါ့ကို ထောင်ချလို့မရဘူး!
ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက်၊ ဂျွဲချန်သည် ရေတံခွန်ထဲသို့ တည့်တည့်ခုန်ဆင်းသွားပြီး မြင့်တက်နေသော မြစ်ရေက သူ့ကို မြင့်မားသော ကျောက်ဆောင်ရေတံခွန်ဆီသို့ သယ်ဆောင်သွားစေသည်။
မာကျောသောကျောက်တုံးများက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အဆက်မပြတ်ရိုက်ခတ်နေသော်လည်း သူသည် သွားများကို ကြိတ်ကာ ဇွဲမလျှော့ဘဲ ဆက်လုပ်နေသည်။ မကြာမီတွင် သူသည် ကျောက်ဆောင်စွန်းသို့ တွန်းပို့ခံရပြီး ပေရာပေါင်းများစွာ အမြင့်ရှိ ရေတံခွန်တစ်ခုမှ ဒေါင်လိုက် ပြုတ်ကျသွားသည်။
ဘုန်း... ပြင်းထန်သော ရေစီးကြောင်းကြီးသည် သူ့အပေါ်တွင် တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ ဖိစီးနေပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရေတံခွန်အောက်ခြေသို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။
အဲဒီအချိန်မှာ ရေမျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံး ကွဲအက်သွားပြီး ရေတွေက ကမ်းခြေကို တည့်တည့်တက်လာတယ်။
"ဖွတ်..." သူ့ပါးစပ်မှ ကြက်သွေးရောင်သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပြိုကွဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ မွေးရာပါ ခွန်အားနှင့် ခံနိုင်ရည်မရှိလျှင် သူ သေနေလောက်ပြီ။
သို့သော်လည်း သူသည် ပြင်းထန်သောဝေဒနာကို ကြံ့ကြံ့ခံပြီး ကမ်းခြေသို့ အလျင်အမြန် ရေကူးခဲ့ရသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် မည်မျှပင် သန်မာပါစေ၊ အောက်ခြေသို့ နစ်မြုပ်သွားပါက ကပ်ဘေးဆိုးကြီးကိုသာ ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်။ ကမ်းခြေပေါ်သို့ ရေကူးရန် ရုန်းကန်နေစဉ် အနီးနားရှိ တောအုပ်မှ ရယ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
"ဟားဟား၊ ဒီအရူးက မြစ်ထဲ ခုန်ချပြန်ပြီ။ သူရူးသွားပြီထင်တယ်။"
ရိုးရှင်းသော တိရစ္ဆာန်အရေခွံအဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသော ယောက်ျားလေးလေးယောက်သည် ရယ်မောပြီး နောက်ပြောင်ကာ လျှောက်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အသက် ၁၂ နှစ် သို့မဟုတ် ၁၃ နှစ်သာရှိသော်လည်း အသားမည်းမည်းများ ဖြစ်ကြသည်။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ဂျူချန်ထက် အများကြီး ပိုသန်မာပြီး ပေါင်တစ်ရာကျော်လေးတဲ့ ကျောက်ပုဆိန်ကြီးကို ပခုံးပေါ်မှာ ထမ်းထားပေမယ့် အလေးချိန်ကို လုံးဝ မခံစားရဘူး။
အဖွဲ့ရဲ့ ဦးဆောင်သူ လူငယ်ဟာ ခေါင်းမှာ ကျစ်ဆံမြီးတွေ ပြည့်နေပြီး မျက်နှာကျယ်ကျယ်နဲ့ နဖူးမြင့်မြင့်နဲ့ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ လေထုကို ဖြန့်ကျက်ထားပါတယ်။ သူ့နာမည်က အကြီးအကဲ ဘန်ချူးရဲ့ မြေး လော့ချူးပါ။ သူတို့ရဲ့ ရိုးရာနာမည်တွေ ရှိနေပေမယ့် အဘိုးနဲ့ မြေးဟာ ဂျီမျိုးနွယ်စုမှာ အလိမ္မာပါးနပ်ဆုံးနဲ့ သစ္စာဖောက်ဆုံး အဖွဲ့ဝင်တွေဖြစ်ပြီး မိသားစုဝင် အများအပြားက သူတို့နဲ့ ဝေးဝေးနေခဲ့ကြပါတယ်။
အကြီးအကဲ ဘန်ချူးသည် ဂျူချန်သည် နတ်ဆိုးတစ်ပါး၏ ဝင်စားခြင်းဖြစ်သည်ဟု အမြဲယုံကြည်ထားသောကြောင့် သူသည်လည်း ဂျူးချန်ကို မကြိုက်ဘဲ မကြာခဏ အနိုင်ကျင့်လေ့ရှိသည်။
ဂျူချန်က သူတို့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်က နက်ရှိုင်းပြီး ထက်မြက်တဲ့ သူ့ရဲ့မျက်လုံးတွေက အခုတော့ ငယ်ရွယ်တဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်ရဲ့ အပြစ်ကင်းစင်တဲ့ ရိုးရှင်းမှုဆီကို ပြန်ရောက်သွားခဲ့တယ်။ ပြုတ်ကျနေတဲ့ တူရဲ့ လှောင်ပြောင်မှုကို လျစ်လျူရှုပြီး ကမ်းခြေပေါ်က မြေကွက်ကို သယ်ပြီး သူ့အလုပ်ကို ဆက်လုပ်နေခဲ့တယ်။
သူသည် ကြိတ်ဆုံကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံးကို ပခုံးပေါ်တွင် ထမ်း၍ တောင်စောင်းပေါ်သို့ ရုန်းကန်တက်သွားသည်။
သူဘာကြောင့် ပြန်လည်မွေးဖွားလာတယ်ဆိုတာ သူဘယ်တုန်းကမှ မသိခဲ့ဘူး။ ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့ အာရုံခံစားမှုအရ ဒါဟာ လောင်းအောက်ထျန်းနဲ့ ဆက်စပ်နေရမယ်လို့ ပြောနေတယ်။ ဒါပေမယ့် လောင်းအောက်ထျန်းက သူ့ကို ခန္ဓာကိုယ်အသစ်တစ်ခု ပေးခဲ့ပေမယ့် ဒီခန္ဓာကိုယ်ကိုတော့ ထူးဆန်းတဲ့ ချည်နှောင်မှု ရှစ်ခုနဲ့ ချည်နှောင်ထားတယ်။
ဒီချည်နှောင်မှုရှစ်ခုဟာ သူ့ရဲ့ အောက်ပိုင်းဒန်တျန်ကနေ ခေါင်းထိပ်အထိ ပုံနေပြီး လေးလံတဲ့တောင်ရှစ်လုံးလို သူ့အပေါ် ဖိထားပြီး သူ့ရဲ့ မယ်ရီဒီယန်အားလုံးကို ချုပ်နှောင်ထားတာကြောင့် ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက် သူ့ရဲ့ အရင်ဘဝက နည်းစနစ်တွေကို ကျင့်ကြံခြင်းမှ တားဆီးထားခဲ့တယ်။
သူ မမျှော်လင့်ထားတာက မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း ပထမဆုံး ချည်နှောင်ထားတဲ့ ကြိုးဟာ လျော့ရဲလာပေမယ့် ထူးဆန်းပြီး လေးလံတဲ့ စွမ်းအားတွေ ထွက်လာတာကိုပါပဲ။ ဒီလေးလံတဲ့ စွမ်းအား...ဒါဟာ သူသိတဲ့ မည်သည့် attribute power နဲ့မှ မသက်ဆိုင်ပါဘူး။ သူ့မှာ ရှိတဲ့ တစ်ခုတည်းသော ခံစားချက်က အလွန်အမင်း လေးလံနေခြင်းပဲ ဖြစ်ပြီး အဲဒါကပဲ သူ့ခန္ဓာကိုယ် ဒီလောက် လေးလံနေရတဲ့ အဓိက အကြောင်းရင်းပါ။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဖော်ထုတ်ဖို့အတွက် ဒီ ရှစ်ခုသော ချည်နှောင်ကြိုးတွေရဲ့ တံဆိပ်တွေကို ချိုးဖျက်ခဲ့ရပါတယ်။ သုတေသနအချို့ ပြုလုပ်ပြီးနောက်မှာ ပထမဆုံး ချည်နှောင်ကြိုးရဲ့ တံဆိပ်ဟာ ခန္ဓာကိုယ် ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်မိတဲ့အခါမှသာ လျော့ရဲသွားတယ်ဆိုတာကို သူ တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ ဒါကြောင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ သူဟာ နေ့စဉ် ရေတံခွန်တွေကနေ ခုန်ချပြီး "ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း" ကို အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပါတယ်။
"ငါမင်းနဲ့ပြောနေတာ မကြားဘူးလား။ ဂျီမိသားစုက မင်းကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ပြုစုပျိုးထောင်လာခဲ့တာ၊ မင်းက ကျေးဇူးကန်းတဲ့သူ ဖြစ်သွားတော့မှာလား" လော့ချွဲက ဂျူချန်ရဲ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့ပြီး ခြိမ်းခြောက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ဂျူချန်က သူ့ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ လှည့်ထွက်သွားသည်။
ဒါပေမယ့် မမျှော်လင့်ဘဲ၊ တူက ရုတ်တရက် ကန်ထွက်သွားပြီး သူ့ကို ခလုတ်တိုက်မိသွားတယ်။
ဂျူးချန် လဲကျသွားသည်နှင့် သူ့ပခုံးပေါ်တွင် ထမ်းထားသော ကျောက်ခဲသည်လည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျလာပြီး သူ့လက်ချောင်းများကို ထိလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။
ဂျူချန်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေတာကို မြင်တော့ လော့ချူးက လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး "ဘာလဲ၊ မင်းက မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ဆီ ပြန်သွားပြီး ငါ့ကို ထပ်ပြီး တိုက်ခိုက်ဖို့ စီစဉ်ထားတာလား"
ကျူချန်က အေးစက်စက်ပြောသည် “ကျွန်တော် ပြန်သွားပြီး အကြီးအကဲ ဘန်ချူးကို အခုကစပြီး ဘန်ချူးဆိုတဲ့ နာမည်ကို ခင်ဗျားလို့ ပြောင်းသင့်တယ်လို့ ပြောချင်တယ်။ ခင်ဗျားက ဒီနာမည်နဲ့ ပိုသင့်တော်တယ်”
"သူ့ကိုသတ်!"
ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံဖြင့် လော့ချွဲသည် ကျားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဂျွဲချန်ထံ ခုန်အုပ်လိုက်ပြီး သူ့လက်သီးများသည် ကျည်ဆန်များကဲ့သို့ တရစပ်ကျလာသည်။ ကျန်သုံးယောက်လည်း ပါဝင်လာကြသည်။ သို့သော် ဂျွဲချန်က ဒေါသလုံးဝမပြဘဲ သူတို့ကို အေးစက်စွာသာ ကြည့်နေသည်။ သူ့နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ယင်းအစား၊ ၎င်းက ကျွန်ုပ်၏မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခုကို ယူဆောင်လာပေးခဲ့သည်။
သူတို့ ပိုပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လေ၊ ပထမဆုံး ချည်နှောင်မှုက ပိုပြင်းထန်စွာ လျော့ရဲလာလေဖြစ်ပြီး အဲဒါက သူ လိုချင်တဲ့အရာပါပဲ။ ဒါပေမယ့် ကောင်းကင်ဗျူဟာ စစ်ဧကရာဇ်ဟောင်းဟာ အခုဆိုရင် ကလေးဆိုးလေးတွေရဲ့ အနိုင်ကျင့်မှုကို ခံနေရပြီး ဒီခံစားချက်က တကယ်ကို မနှစ်မြို့ဖွယ်ပါပဲ။
ရှေးဟောင်း Barbarian နတ်ဘုရားမှော်ပညာကို အဆင့်ကိုးဆင့်ခွဲခြားထားပြီး အဆင့်တစ်ခုစီသည် သီးခြားကမ္ဘာတစ်ခုကဲ့သို့ဖြစ်သည်။ Barbarian ကျွမ်းကျင်မှု၏ အဆင့်ကိုးသို့ရောက်ရှိနိုင်ပါက သူ၏လက်သီးသည် ကောင်းကင်ကိုပင် ကွဲကြေစေနိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ သူ၏ မယ်ရီဒီယန်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်၏ ကန့်သတ်ချက်များကြောင့် Juechen သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားအားထုတ်ပြီးနောက် ပထမအဆင့်၏ တတိယအဆင့်သာ ရှိသေးပြီး Luo Chui သည် ကိုးအဆင့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ဆင့်တက်လျှင် ဒုတိယအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်သည်။ Juechen အကောင်းဆုံးကြိုးစားလျှင်ပင် သူသည် သူ့အတွက် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
ရက်စက်စွာ ရိုက်နှက်ခံရပြီးနောက်၊ ဂျူချန်သည် ဆက်လက်နေထိုင်ခဲ့သည်...အသံတစ်သံမှ မထွက်ဘဲ၊ သူတို့၏လက်များ နီရဲပြီး ရောင်ရမ်းလာသည်အထိ တူကို ရိုက်ချလိုက်ကြပြီး လုံးဝစိတ်ပျက်အားငယ်နေကြသည်။
"ကျိန်စာတိုက်စမ်း၊ ဒီကောင်က ကျောက်ဆောင်ထဲကနေ ခုန်ထွက်လာတာဖြစ်ရမယ် မဟုတ်ရင် ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်မာကျောရမှာလဲ!" လော့ချွဲက ဒေါသတကြီး ညည်းညူပြီး ထွက်သွားခင်မှာ ဂျူချန်ရဲ့ ကျောက်တုံးကြီးကို ပုဆိန်နဲ့ အပိုင်းပိုင်းခုတ်ထစ်လိုက်တယ်။
ကျွဲချန်သည် သူ့အဝတ်အစားများမှ ဖုန်မှုန့်များကို တည်ငြိမ်စွာ သုတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာတွင် ဒေါသအနည်းငယ်သာ ပေါ်လွင်နေသည်။ ကြီးကျယ်သောအရာများကို အောင်မြင်သူများသည် အသေးအဖွဲကိစ္စများကို ဂရုမစိုက်ကြပါ။ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ကောင်းကင်ဗျူဟာစစ်အင်ပါယာဖြစ်သည့် သူသည် ငြင်းခုံပြီး ကလေးကလားအနည်းငယ်ကြောင့် ဖိနှိပ်ခံရသည်အထိ မညည်းညူပါ။ သီးသန့်နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေပြီးနောက် သူသည် ခြေချင်းဝတ်ဖြင့် တရားထိုင်တော့သည်။
သူခန့်မှန်းထားတဲ့အတိုင်း၊ ပထမဆုံး ချည်နှောင်ထားတဲ့ တံဆိပ်က ပြန်လျော့လာပြီး ဒီတစ်ခါတော့ လျော့ရဲမှုက အရင်ကထက် ပိုပြင်းထန်လာတယ်။ သူ မြန်မြန်ပဲ အာရုံစိုက်လိုက်တယ်...ဝိညာဉ်သည် ၎င်း၏နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏အစွမ်းရှိသမျှဖြင့် တံဆိပ်ကို ချိုးဖျက်လိုက်သည်။
